|
sejneńskie drużyny |
|
|
|
|
|
|
||
| SEJNEŃSKIE DRUŻYNY |
|
Uczniowie naszej szkoły uczestniczą w pracach na rzecz czterech drużyn:
Drużyny Nieprzetartego Szlaku przy
Warsztatach Terapii Zajęciowej w Sejnach. |
| HARCERZE GIMNAZJUM ŚW. KAZIMIERZA |
|
WYCHOWANIE PATRIOTYCZNE I OBYWATELSKIE W GIMNAZJUM ŚW. KAZIMIERZA W SEJNACH Na pierwszy plan wysunięte zostały sprawy wychowawcze. Taka jest natura zakładu i cel jego założenia, nie tylko dać odpowiednie wykształcenie, które by było dostatecznym przygotowaniem do samodzielnych studiów, ale przede wszystkim wydostać z duszy młodzieńca te wszystkie wartości moralne, które by mu dopomogły w przyszłości do wydania całkowitego plonu w obranym zawodzie. Od samego początku zakład dąży do coraz bardziej ożywionego tętna życia wewnętrznego swych wychowanków, życia opartego o niezłomne i bezwzględnie pewne podstawy etyki Chrystusowej. W tym sensie ujęte wychowanie nosi charakter wybitnie indywidualistyczny i egocentryczny. Emanacją życia wewnętrznego jest żywe odczuwanie i wypełnienie dla najwyższych pobudek obowiązku: względem siebie, członka rodziny, ucznia, obywatela. Tylko życie, o którym mowa, daje niezawodne czynne nastawienie do wszystkiego, co nazywamy wyrabianiem charakterów. Szkoła jest w tym szczęśliwym położeniu, że wszyscy nauczyciele i wychowawcy bez wyjątku zwalczają w młodzieży: powierzchowność, upędzanie się za efektem, wszystko, co trąci frazesem, używają wszystkich środków, żeby rozbudzać umiłowanie ideałów społecznych. Sprawdzianem miłości Boga jest miłość bliźniego dla Boga. Wychowanie państwo obywatelskie Zakład opiera się na boskim przykazaniu: „Czcij ojca twego i matkę”, tzn., że stosunku obywatela do państwa nie opiera się na sentymencie, ale na głębokim odczuciu odpowiedzialności wiążącej człowieka najwyższą sankcją, jaką jest prawo Boże i na nim urobione sumienie. Nie słychać jakoś o naszych wychowankach, by któryś z nich zasłużył na złe imię, a na ich wyróżnienie zasługuje powszechny wśród nich fakt, że rwą się do pracy, a nie do jałowej polityki lub gorszącego studenckiego wyżywania się . w dalszym ciągu są religijni i praktykujący. Hasło „Justus ex fide vivat”, jest dla nich miarodajnym nie tylko na czas przebywania w Zakładzie. Przy dzisiejszym zastraszającym zaniku poszanowania autorytetu, szkoła z prawdziwym zadowoleniem obserwuje i dowiaduje się jak jej wychowankowie swoim zachowaniem się budzą zaufanie starszych.
Wychowanie obywatelsko – państwowe. Troska o wychowanie jednostek, które w sprzeczności dla społeczeństwa będą działać, znajduje głębokie zrozumienie wśród grona wychowawców, którzy przy nauczaniu oraz realizowaniu planu wychowawczego, kierują się myślą o wychowaniu obywatelsko – państwowym. Młodzież sama docenia i rozumie zagadnienia, o czym świadczy liczny udział w organizacjach, które w wybitny sposób ducha obywatelsko – państwowego kształcą i rozwijają. Szereg organizacji tego typu otwiera: Koło przyszkolne L.O.P.P. powstałe 10 -II -1932 r. Do końca roku 1932 liczyło 101 członków. Składki uczniowskie wynosiły 71,10 zł. W roku szkolnym 1932/ 33 koło liczyło 126 członków. Zorganizowane zostały dwa hufce szkolne obrony przeciwlotniczej, poprzedzone kursem instruktorskim pana Pampucha. Pan instruktor Pampuch przeprowadził również praktyczny kurs przygotowania szkoły na wypadek ataku gazowego. Protektorem jest ks. dyr. dr. Stanisław Pardo. Hufiec Przysposobienia Wojskowego( P.W.). Jedną z najsprawniej działających organizacji dbających o przysposobienie wojskowe naszych uczniów jest Hufiec Przysposobienia Wojskowego. Istnieje w szkole od roku 1926. początkowo należeli do niego uczniowie wszystkich klas. W roku 1929/30 została zwolniona od ćwiczeń kl. IV, a w roku następnym kl. V. Obecnie prowadzi Hufiec Hufiec. Kpt. Władysław Chrzanowski z Baonu Korpusu Ochrony Pogranicza Sejny, instruktorami są kapral Iwaszkiewicz oraz kapral Krysziak. Ofiarna praca p. por. Lasioty pierwszego kierownika Hufca postawiła go od razu na wysokim poziomie. Wszyscy członkowie Przysposobienia Wojskowego dopuszczeni do egzaminów składali je przed specjalną komisją z wynikami pomyślnymi.dzięki inicjatywie tegoż porucznika w roku 1931 pojechało na obóz P.W. w Grandziczach 11 członków, którzy ukończyli II stopień P.W. , oraz uzyskali P.O.S.. Z wiosną 1932 r. wystąpił Hufiec po raz pierwszy całkowicie umundurowany i w odbytej defiladzie defiladzie dniu 19 marca uzyskał uznanie nie tylko osób cywilnych, ale i wojskowych. W maju tegoż roku zostały przeprowadzone trzydniowe ćwiczenia polowe. na obóz P.W. w Grandziczach wyjechało 18 uczestników. Rok szkolny 1933 przyniósł nowe zmiany. Hufiec szkolny został przydzielony do odziałów pasa granicznego. Szkoli i opiekuje się Hufcem Baon KOP Sejny. Oficerem P.W. jest p.kpt. Władysław Chrzanowski, szefem hufca uczeń kl. VI kapr. Rez. Paszkiewicz, opiekunem p.prof. Michał Dziubacki. Stopień I-szy posziada 27 uczniów, stopień II-gi 39 uczniów. Drużyna harcerska im. Tadeusz Kościuszki założona została na terenie zakładu 20 listopada 1924 r. Założycielem jej był ks. Julian Wierzbowski, hufcowi Hufca Harcerzy powiatów Augustowskiego i Suwalskiego. Początkowy słaby rozwój drużyny trzeba usprawiedliwić brakiem odpowiednich sił kierowniczych. Kierowniczych roku szkolnym 1925/26 praca w drużynie wchodzi na lepsze tory dzięki drużynowemu Swierżewskiemu. Po ustąpieniu Swierżawskiego drużynowym został mianowany Adam Jackowski. Obowiązki swe jako drużynowy spełniał tylko przez trzy miesiące, gdyż w listopadzie 1926 następuje połączenie drużyny harcerskiej im. Stefana Żeromskiego z drużyną gimnazjalną w jedną drużynę im. Tadeusza Kościuszki, której drużynowym został hm. ks. Julian Wierzbowski. Reorganizacja drużyny była zarazem początkiem rozwoju. W r.1927 drużynowym został mianowany phm. Franciszek Pacyński, nauczyciel Zakładu, który funkcje dyżurnego pełnił przez dwa lata. W roku 1929/30 drużynę prowadzi ćw. Franciszek Plisewicz, a przez rok 1930/31 mł. Karol Buczyński. Wskutek braku wykwalifikowanych kierowników słabnie tempo pracy harcerskiej w drużynie. Lato roku 1932 poświęcono specjalnie przygotowaniu nowych sił kierowniczych drogą urządzenia własnego obozu w Krasnogrudzie, oraz przez udział 5 harcerzy w obozie instruktorskim Białostockiej Chorągwi Harcerzy. Z nowym rokiem szkolnym mianowany został drużynowym ćw. Paweł Olędzki /kl.Vi./. Zapał, entuzjazm i gorące przywiązanie do harcerstwa wśród kilku weteranów harcerskich umożliwiły nowemu drużynowemu pobudzić drużynę do wytężonej pracy. Zakasawszy rękawy zielonych mundurów, z mruczą iście skrzętnością pracują harcerzyki nad urządzeniem własnej harcówki, której w skutek wielkiej liczby wychowanków wychowanków internacie było brak. Przeznaczony na izbę maleńki kącik znajdujący się w południowo – zachodniej baszcie naszego budynku gimnazjalnego, zamienili chłopcy w bardzo sympatyczny ośrodek życia harcerskiego. Uroczyste poświęcenie harcówki odbyło się w dniu 14 listopada 1932 r. W kierunku organizacji pracy podzielono drużynę na cztery zastępy, które poczęły przygotowywać się do prób na stopnie i sprawności w myśl programu nakreślonego na cały rok. Przy drużynie urządzono w ciągu roku kurs fotografii amatorskiej, który ma na celu przygotowanie wszystkich harcerzy do sprawności fotografa. W dziedzinie sportu starają się harcerze stanąć na odpowiednim poziomie. Biorą bardzo czyny udział we wszystkich zawodach gimnazjalnych. Drużyna prowadzi ranną i wieczorną gimnastykę w zakładzie. Zastęp „Lwów” jest zastępem pożarniczym. Dnia 17 marca br. Wizytował drużynę hm. inż. Jarnuszkiewicz, komendant nowoutworzonej Kresowej Chorągwi Harcerzy, do której nasza drużyna należy obecnie. Naczelne hasła w pracy tegorocznej brzmią: „Harcerz miłuje przyrodę” i „ uśmiechnij się”. W okresie letnim organizuje drużyna obóz wędrowny po wybrzeżu morkim, oraz obóz stały w Krasnogrudzie na granicy Litewskiej. Opiekunem drużyny jest p.prof. Franciszek Pacyński. Bratnia Pomoc (B.P.) została założona w roku 1928/ 29 w wyniku ankiety rozpisanej wśród uczniów. Do B. P. należą wszyscy uczniowie. Celem B.P. jest działalność samopomocowa. W pierwszych dwóch latach składki wynosiły 1 zł. Miesięcznie, przy czym uczniowie bardzo niezamożni byli całkowicie, lub częściowo zwolnieni od składek. W roku 1930 składki miesięczne obniżono do 50 gr.. B.P. rozporządzając stosunkowo znacznym kapitałem zakupiła w roku 1931/32 i 1932/33 bibliotekę podręczników szkolnych, z której korzystają wszyscy uczniowie przede wszystkim jednak niezamożni. Opłata za wypożyczenie książki wynosiła 30 gr. za rok. Obecnie biblioteka liczy 713 książek. W roku 1932/33 B.P. wydała ogółem 498,20 zł., z tego na kupno i oprawę książek: 426,70 zł, gimnazjalnemu Klubowi sportowemu: 30 zł, drużynie harcerskiej: 15,50 zł, na urządzenie gwiazdki: 20 zł.. W bieżącym roku prezesem B.P. był Jerzy Piekut uczeń kl. VII. Opiekunem jest p.prof. Jan Wojtych.
Ks. Stanisław Pardo, dyrektor Gimnazjum św. Kazimierza w Sejnach, 1932 r. |