Spotkanie z poezją Karola Wojtyły (Jana Pawła II)
w 84 rocznicę urodzin.

„Wy macie przenieść ku przyszłości
to całe olbrzymie doświadczenie dziejów,
któremu na imię Polska (...)
Tego trudu się nie lękajcie”.


18 maja 2004 roku po raz kolejny odbyło się spotkanie w Kawiarence Literackiej. Powód tegoż spotkania był bardzo znaczący – 84 rocznica urodzin patrona naszej szkoły
Jana Pawła II. Wtorkowe spotkanie przybliżyło wielu przybyłym, postać Papieża Poety. Poety, do tej pory nieznanego i rzadko czytanego.
Recytatorzy (uczniowie z różnych klas) z wielkim zaangażowaniem deklamowali i czytali wiersze, Wojtyły a trzeba zaznaczyć, że nie są to utwory łatwe. Ich odbiór wymaga uwagi i skupienia, a doskonała recytacja tylko temu sprzyja. Narrację prowadziły: Anna Fidrych (kl. III A) i Marta Kwaterka (kl. III B). Wiersze recytowali: Ewa Bartoszewicz (kl. III B), Piotr Urynowicz (kl. III B), Diana Zdanowicz (kl. III B), Agnieszka Kisielewska (kl. II B), Ewelina Bartoszewicz (kl. III B), Dominika Tur (kl. I B), Magda Balewicz (kl. III B), Adrian Łobanowski (kl. III B), Jakub Turowicz (kl. II A). Fotografie – Łukasz Tydman (kl. III A).
Całość przygotowały: Małgorzata Krajewska i Iwona Lubiecka-Gibas.
Popołudniowe poezjowanie zostało połączone z krótkim opisem drogi twórczej Papieża. Pierwsze kroki na tej drodze stawiał już w 1938 roku, jako student I roku polonistyki na UJ. Z tamtego okresu niewiele utworów się zachowało, ale następne są już powszechnie dostępne, chociażby poemat „Dawid”, w którym znajdujemy wspaniałe słowa skierowane do nieżyjącej matki: „Nad Twoją białą mogiłą...”. czas okupacji, to czas wytężonej pracy pisarskiej. Powstały wtedy dramaty „Hiob”, „Jeremiasz”. Kolejne lata wojny nie sprzyjają pisaniu (praca w kamieniołomach, śmierć ojca), ukojenie w tych ciężkich chwilach przynosi działalność w grupie teatralnej. Wstąpienie do Seminarium Archidiecezji Krakowskiej to kolejny etap życia naszego poety, nie przekreśla on jednak poezji. To prawdopodobnie właśnie wtedy powstają następujące poematy: „Pieśń o Bogu ukrytym”, „Harfiarz”, „Mściciele”, „Przełom”, „Proletariat”, oprócz tego pisał kolejne fragmenty dramatu: „Brat naszego Boga”. Tym samym zakończony został młodzieńczy okres twórczości Karola Wojtyły. Od tego momentu pisze już ksiądz, biskup, kardynał, metropolita, papież. Dorobek poetycki z tego okresu to: „Pieśń o blasku wody”, „Myśl jest przystanią przedziwną”, „Kamieniołom” i inne.
Ostatnie dzieło Jana Pawła II to „Tryptyk rzymski”. Można powiedzieć, że to dzieło wieńczące całą dotychczasową twórczość poety jest refleksją nad przemijaniem natury, świata i człowieka.
„W dziejach kultury odzwierciedla się duma narodu.(...)
Jest ona nieustającą szkolą rzetelnego i uczciwego patriotyzmu. (...)
umie podtrzymywać ideały”.