Nr programu DKW – 4014 –180/99 (Od Pitagorasa do Euklidesa)
Przedmiotowy System Oceniania jest zgodny z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21.03.2001r. w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów w szkołach publicznych.
Przedmiotowy System Oceniania z matematyki jest zgodny ze Szkolnym Systemem Oceniania w Gimnazjum Nr 1 w Sejnach.
I Kontrakt między nauczycielem i uczniem
Na lekcjach matematyki oceniane są następujące obszary aktywności ucznia:
1. Rozumienie pojęć matematycznych i znajomość ich definicji.
2. Znajomość i stosowanie poznanych twierdzeń.
3. Prowadzenie rozumowań.
4. Rozwiązywanie zadań z wykorzystaniem poznanych metod.
5. Posługiwanie się symboliką i językiem matematyki adekwatnym do danego etapu kształcenia.
6. Analizowanie tekstów w stylu matematycznym.
7. Stosowanie wiedzy przedmiotowej w rozwiązywaniu problemów matematycznych.
8. Prezentowanie wyników swojej pracy w różnych formach.
9. Aktywność na lekcjach, praca w grupach i własny wkład pracy ucznia.
1. prace klasowe,
2. sprawdziany (kartkówki),
3. odpowiedzi ustne,
4. prace domowe,
5. zeszyty ćwiczeń,
6. prace długoterminowe,
7. inne formy aktywności np. udział w konkursach matematycznych, wykonywanie pomocy dydaktycznych, aktywny udział w pracach koła matematycznego,
8. obserwacja ucznia:
a) przygotowanie do lekcji,
b) aktywność na lekcji,
c) praca w grupie.
|
Formy aktywności |
Częstotliwość w semestrze |
|
Prace klasowe |
3 |
|
Kartkówki |
4 |
|
Odpowiedzi ustne |
2 |
|
Prace domowe |
2 |
|
Aktywność na lekcji |
na bieżąco |
|
Przygotowanie do lekcji |
na bieżąco |
|
Prace długoterminowe |
1 |
|
Prace dodatkowe |
Uczeń:
Uczeń:
|
-wyznacza wartości potęg o wykładniku naturalnym o dowolnej podstawie wymiernej, zgodnie z definicją potęgi; -oblicza wartości prostych wyrażeń arytmetycznych zawierających potęgi o wykładniku naturalnym oraz pierwiastki drugiego lub trzeciego stopnia; -wyznacza wartości pierwiastków drugiego stopnia z liczb będących kwadratami liczb naturalnych z zakresu 0 – 20 oraz pierwiastka trzeciego stopnia z liczb będących sześcianami liczb naturalnych z zakresu 0 – 10; |
-samodzielnie wyznacza wartości potęg o wykładniku naturalnym o dowolnej podstawie wymiernej, zgodnie z definicją potęgi; -stosuje pięć twierdzeń o potęgach do wyznaczania wartości wyrażeń zawierających potęgi; -poprawnie wyznacza wartości pierwiastków drugiego lub trzeciego stopnia z dowolnych liczb będących kwadratami lub sześcianami liczb naturalnych; - mnoży i dzieli pierwiastki tego samego stopnia; -wyłącza czynnik przed znak pierwiastka; |
- poprawnie wykonuje działania na potęgach o wykładniku całkowitym; -sprawnie stosuje pięć twierdzeń o potęgach do przekształcania wyrażeń algebraicznych; -wykonuje działania na potęgach i pierwiastkach przy obliczaniu wartości wyrażeń arytmetycznych (dotyczy również potęg o wykładniku całkowitym); -oblicza pierwiastek sześcienny z liczby nieujemnej; -oblicza wartości wyrażeń arytmetycznych z zastosowaniem twierdzeń o iloczynie i ilorazie pierwiastków tego samego stopnia; -dobrze usuwa niewymierności z mianownika ułamka; -samodzielnie wyłącza czynnik spod znaku pierwiastka; |
-bezbłędnie wykonuje działania na potęgach o wykładniku całkowitym stosując poznane twierdzenia; - bardzo dobrze wykonuje działania na pierwiastkach dowolnego stopnia; -sprawnie przekształca wyrażenia arytmetyczne i algebraiczne zawierające potęgi i pierwiastki stosując poznane wzory; -bardzo dobrze usuwa niewymierności z mianownika ułamka; -sprawnie wyłącza czynnik spoza znaku pierwiastka; -sprawnie włącza czynnik pod znak pierwiastka; |
- wykonuje działania na potęgach o wykładniku całkowitym; -biegle wykonuje działania na pierwiastkach dowolnego stopnia; -biegle przekształca wyrażenia arytmetyczne i algebraiczne zawierające potęgi i pierwiastki przedstawiające wyniki w najprostszej postaci; -dokładnie uzasadnia poznane wzory dotyczące potęg o wykładniku naturalnym; |
|
- podaje proste przykłady wyrażeń algebraicznych; -odczytuje i zapisuje proste wyrażenia algebraiczne; -wykonuje działania na prostych wyrażeniach algebraicznych (dodawanie, odejmowanie, mnożenie przez liczbę całkowitą); -oblicza wartości liczbowe nieskomplikowanych wyrażeń algebraicznych; |
- podaje przykłady wyrażeń algebraicznych; -odczytuje i zapisuje nieskomplikowane wyrażenia algebraiczne oraz oblicza ich wartości liczbowe; -wykonuje mnożenie sumy algebraicznej przez liczbę wymierną; -wykonuje mnożenie sum algebraicznych; -wykonuje działania na nieskomplikowanych wyrażeniach algebraicznych; -przekształca nieskomplikowane wyrażenia algebraiczne, |
- poprawnie odczytuje i zapisuje wyrażenia algebraiczne oraz oblicza ich wartości liczbowe; -samodzielnie stosuje wzory skróconego mnożenia w obliczeniach potęg czy iloczynów np. 292, 59·61; -wykonuje działania na sumach i jednomianach z uwzględnieniem kolejności wykonywania działań; -przekształca proste wzory matematyczne, fizyczne i chemiczne; - opisuje treść zadania za pomocą wyrażenia algebraicznego; -rozkłada sumy algebraiczne na czynniki poprzez wyłączenie wspólnego czynnika poza nawias |
- sprawnie odczytuje i zapisuje wyrażenia algebraiczne oraz oblicza ich wartości liczbowe; -sprawnie wykonuje działania na sumach algebraicznych i jednomianach; -bardzo dobrze przekształca wzory matematyczne, fizyczne i chemiczne; -sprawnie stosuje wzory skróconego mnożenia w obie strony; -sprawnie rozkłada sumy algebraiczne na czynniki poprzez wyłączanie wspólnego czynnika poza nawias, grupowanie wyrazów i stosowanie wzorów skróconego mnożenia; -biegle oblicza wartość liczbową wyrażeń algebraicznych; -sprawnie wykonuje działania na wyrażeniach algebraicznych; -poprawnie opisuje treść zadania za pomocą wyrażenia algebraicznego |
- biegle wykonuje działania na wyrażeniach algebraicznych stosując wzory skróconego mnożenia oraz działania na potęgach; -biegle oblicza wartość liczbową wyrażeń algebraicznych także na liczbach niewymiernych; -biegle przekształca wzory matematyczne, fizyczne i chemiczne; -biegle mnoży i dzieli sumy algebraiczne przez liczby niewymierne; -mnoży sumę algebraiczną przez sumę algebraiczną, w której składnikami są liczby niewymierne; -stosuje wzory skróconego mnożenia do uwalniania mianownika od niewymierności; -rozwiązuje zadania i na dowodzenie z zastosowaniem wzorów skróconego mnożenia |
|
- rozwiązuje proste równania i nierówności pierwszego stopnia z jedną niewiadomą; -sprawdza poprawność rozwiązania; -zaznacza zbiory rozwiązań elementarnych nierówności na osi liczbowej; -zna pojęcia: proporcja, wielkości wprost proporcjonalne i odwrotnie proporcjonalne; |
-wskazuje równania i nierówności równoważne; -zna twierdzenia o równaniach i nierównościach równoważnych; -rozwiązuje nieskomplikowane równania i nierówności; -zaznacza zbiór rozwiązań nierówności na osi liczbowej; -podaje przykłady wielkości wprost i odwrotnie proporcjonalnych; -rozróżnia wielkości wprost i odwrotnie proporcjonalnie; |
- stosuje twierdzenia o równaniach i nierównościach równoważnych do rozwiązywania równań lub nierówności; -stosuje własności proporcji do rozwiązywania równań; -rozwiązuje zadania tekstowe z zastosowaniem równań i nierówności; -rozwiązuje proste zadania tekstowe na zastosowanie wielkości proporcjonalnych; - samodzielnie podaje przykłady wielkości wprost i odwrotnie proporcjonalnych; |
-biegle rozwiązuje równania i nierówności, w tym z zastosowaniem wzorów skróconego mnożenia; -poprawnie zaznacza zbiór rozwiązań nierówności na osi liczbowej; -zapisuje zbiór rozwiązań nierówności w postaci przedziału liczbowego; - podaje przykłady wielkości wprost i odwrotnie proporcjonalnych, rozróżnia je oraz poprawnie określa zależności między nimi - rozwiązuje zadania w postaci proporcji; -rozwiązuje trudniejsze zadania z zastosowaniem równań i nierówności dokonując poprawnej analizy oraz sprawdzenie treści z warunkami zadania; -rozwiązuje zadania, w których występują wielkości wprost i odwrotnie proporcjonalne; |
-biegle rozwiązuje równania i nierówności o współczynnikach będących liczbami niewymiernymi, w tym z zastosowaniem wzorów skróconego mnożenia oraz interpretuje rozwiązania ma osi liczbowej; -rozwiązuje równania i nierówności z wartością bezwzględną oraz interpretuje rozwiązania na osi liczbowej -podaje inne nietypowe rozwiązanie zadań tekstowych; -szuka nowych rozwiązań zadań tekstowych związanych z proporcjonalnością; |
|
- zna pojęcie stosunku dwóch odcinków; -oblicza stosunek długości dwóch odcinków; -zna twierdzenie Talesa; -zna podstawowe pojęcia związane z jednokładnością;
-konstruuje figury jednokładne o skali k
|
- zna pojęcie odcinków proporcjonalnych i umie je wskazać na rysunku; -dzieli odcinki na dowolną ilość równych części; -układa prawdziwe, proste proporcje w oparciu o twierdzenie Talesa; -konstruuje figury jednokładne przy dowolnej skali; |
- dzieli odcinek na dowolną ilość równych części i w danym stosunku; -konstruuje odcinki spełniające daną proporcję; -rozwiązuje zadania rachunkowe i konstrukcyjne w oparciu o twierdzenie Talesa; -poprawnie konstruuje figury jednokładne przy dowolnej skali i dowolnym środku; -zna własności figur jednokładnych i podobnych; -poprawnie konstruuje prostokąty podobne; -zna twierdzenie o stosunku pól figur podobnych; |
- sprawnie dzieli odcinek na dowolną ilość równych części i w danym stosunku; -sprawnie konstruuje odcinki spełniające daną proporcję; -sprawnie konstruuje odcinki jednokładne przy dowolnej skali i w dowolnym środku; -samodzielnie rozwiązuje zadania rachunkowe i konstrukcyjne w oparciu o twierdzenie Talesa, twierdzenie do niego odwrotne -zna twierdzenie o stosunku pól figur podobnych oraz własności jednokładności i podobieństwa, wykorzystuje je w różnych sytuacjach praktycznych; -poprawnie znajduje środek i skalę jednokładności, gdy dana jest figura i jej obraz; |
-biegle rozwiązuje zadania rachunkowe, konstrukcyjne i na dowodzenie z zastosowaniem poznanych twierdzeń i własności figur jednokładnych i podobnych; - podaje więcej niż jedno rozwiązanie zadania (jeżeli istnieją); -konstruuje odcinki spełniające daną proporcję o długościach będących liczbami niewymiernymi; |
|
- zna twierdzenie Pitagorasa i umie zapisać jego tezę do trójkąta prostokątnego o podanych długościach boków; -wykonuje elementarne obliczania z wykorzystaniem twierdzenia Pitagorasa; |
-zna twierdzenie Pitagorasa i potrafi zapisać jego tezę do różnych trójkątów prostokątnych; -oblicza długość boku trójkąta prostokątnego; -sprawdza, czy trójkąt o zadanych długościach boków wyrażonych liczbami wymiernymi, jest prostokątny; -zna wzory na: przekątną kwadratu i prostokąta, wysokość trójkąta równobocznego, długość promienia okręgu opisanego i wpisanego w trójkąt równoboczny oraz potrafi ja zastosować w prostych przypadkach
|
-stosuje twierdzenie Pitagorasa i twierdzenie do niego odwrotne do rozwiązywania zadań rachunkowych; -poprawnie oblicza przekątną kwadratu, prostokąta, wysokości w trójkącie równobocznym i równoramiennym, promień okręgu wpisanego w trójkąt i opisanego na trójkącie równobocznym; -poprawnie sprawdza, czy trójkąt o zadanych długościach boków jest prostokątny;
-konstruuje odcinki, których długości
wyrażają się liczbami niewymiernymi: np.:
-zna związki miarowe w trójkącie prostokątnym w odniesieniu do trójkątów o kątach: 30°. 45°, 60° i potrafi stosować je do rozwiązywania prostych zadań rachunkowych
|
- sprawnie zamienia jednostki miary długości i pola; -sprawnie oblicza pola i obwody dowolnych wielokątów; |
- biegle rozwiązuje zadania rachunkowe, konstrukcyjne i na dowodzenie z zastosowaniem twierdzenia Pitagorasa, twierdzenia odwrotnego i związków miarowych w trójkącie prostokątnym o kącie: 30°. 45°, 60°; -potrafi podać dowód twierdzenia Pitagorasa; -potrafi zaprezentować zdobytą samodzielnie wiedzę z różnych innych niż podręcznik źródeł informacji dotyczących Pitagorasa, twierdzenia i dowodów; -podaje i objaśna przykłady zastosowania twierdzenia Pitagorasa w praktyce;
|
|
- zna podstawowe jednostki długości i pola; -zna wzory na pole wielokątów oraz długość okręgu i pole koła; -oblicza pola i obwody figur dysponując wszystkimi potrzebnymi wielkościami; |
- zna jednostki miary długości i pola (metryczne i spotykane w praktyce); -dokonuje zamiany jednostek długości pola; -oblicza pola i obwody przez podstawienie do wzoru oraz proste przekształcenie wzorów; -zna i stosuje w prostych przypadkach wzory na: długość łuku, pole wycinka i odcinka koła; |
- zna jednostki miary długości i pola (metryczne i spotykane w praktyce) oraz dokonuje ich zamiany; -poprawnie oblicza pola wielokątów foremnych; -w obliczeniach wykorzystuje poznane wzory, również je przekształca; -do obliczania pól i obwodów wykorzystuje twierdzenie Pitagorasa; |
- sprawnie zamienia jednostki miary długości i pola; -sprawnie oblicza pola i obwody dowolnych wielokątów i kół; -bardzo dobrze oblicza pola i obwody figur będących częścią wspólną wielokątów i kół; -sprawnie stosuje twierdzenie Pitagorasa i związki miarowe w trójkątach prostokątnych o kącie: 30°. 45°, 60° do rozwiązywania zadań związanych z obwodem i polem figur; |
- biegle zamienia jednostki miary długości i pola; -biegle oblicza pola i obwody figur płaskich; -stosuje własności figur płaskich i wzory na obliczanie ich pól i obwodów w sytuacjach praktycznych; -podaje rozwiązania nietypowych zadań związanych z obliczaniem pól i obwodów figur płaskich; -szuka i wskazuje, jeśli istnieją, inne rozwiązania tego samego zadania; |
|
- wyróżnia modele ostrosłupów spośród modeli różnych brył; -wskazuje na modelach ostrosłupów podstawę, krawędzie, ściany boczne, wierzchołki, wysokość ostrosłupa; -zna podstawowe jednostki miary pola i objętości; -zna wzory ogólne na pole powierzchni i objętość ostrosłupa; |
- wyróżnia modele ostrosłupów oraz ostrosłupy prawidłowe spośród różnych modeli brył; -zna jednostki miary pola i objętości; -oblicza pola i objętości ostrosłupów podstawiając podane długości potrzebnych odcinków do wzorów; |
-posługuje się terminologią i symboliką geometryczną do opisywania ostrosłupów; -poprawnie kreśli siatki dowolnych ostrosłupów, także w skali i skleja ich modele; -poprawnie kreśli ostrosłupy w rzucie równoległym; -wskazuje przekroje ostrosłupów na modelach -oblicza pola powierzchni i objętości ostrosłupów; |
-biegle zamienia jednostki miary pola, objętości i pojemności; -przekształca wzory na pole powierzchni i objętość ostrosłupa; -sprawnie zaznacza przekroje ostrosłupów na rysunkach w rzucie równoległym; -oblicza pole przekroju osiowego ostrosłupa; -bardzo dobrze oblicza objętość ostrosłupa wykorzystując pole przekroju; |
- biegle zamienia jednostki miary pola, objętości i pojemności; -sprawnie oblicza pole powierzchni i objętość ostrosłupa wykorzystując twierdzenie Pitagorasa i przekształcając wzory; -biegle rozwiązuje zadania dotyczące ostrosłupów z uwzględnieniem przekrojów osiowych i innych; -sprawnie rozwiązuje zadania wykorzystujące wiadomości o ostrosłupach w sytuacjach praktycznych; -precyzyjnie oblicza pola przekrojów ostrosłupów; |
Uczeń:
|
|
|
|
|