Misja naszego Gimnazjum
Jesteśmy szkołą wspierającą rodziców w wychowaniu dobrego, kulturalnego, wykształconego i odpowiedzialnego człowieka, który osiągnie sukces w życiu rodzinnym, społecznym i zawodowym. 
Naszym uczniom służymy pomocą w wytyczaniu drogi, wybieraniu celów i dążeń życiowych ukierunkowanych na poszukiwanie prawdy, dobra i piękna. Wprowadzamy ich w świat wiedzy.
Wychowujemy w duchu patriotycznym i uniwersalnych wartości w sposób szczególny pielęgnując tradycje naszej małej ojczyzny - Ziemi Sejneńskiej.
Nasze hasło:
NON SCHOLAE, SED VITAE DISCIMUS 

UCZYMY SIĘ NIE DLA SZKOŁY, LECZ DLA ŻYCIA.

    Tradycja pielęgnowania ciała i umysłu w instytucjach publicznych sięga swoimi korzeniami starożytnej Grecji. Były to budynki i boiska przeznaczone na ćwiczenia cielesne chłopców i mężczyzn, w których z czasem zaczęto toczyć również dyskusje, dociekania filozoficzne, refleksje i spotkania towarzyskie, tworząc swego rodzaju szkoły. W Grecji powstawały również instytucje publiczne, których nazewnictwo przetrwało do naszych czasów jak choćby - liceum (od ateńskiego Likejonu), akademia (od gaju Akademosa, gdzie narodziła się akademia platońska). Innym ważnym dla rozwoju edukacji okresem był renesans i powrót do idei gimnasionu, czyli Gimnasium Palotinum założonego w 1425 roku w Mantui we Włoszech i gimnazjum Johannesa Sturma w 1538 w Strasburgu we Francji. W Polsce pierwsze gimnazjum zasłynęły w XVI wieku, w dobie odrodzenia, w Gdańsku, Toruniu i Pińczowie.      W 1 poł. XIX w. powstało "Gimnazyum Sejneńskie", które ukończyło wielu znamienitych Polaków, m. in. Szymon Konarski, emisariusz, który zginął męczęńską śmiercią w Wilnie oraz literaci, przyjaciele Mickiewicza podczas Wielkiej Emigracji, Leonard Niedźwiecki i Hieronim Kajsiewicz. W dwudziestoleciu międzywojennym, za sprawą dwóch kolejnych dyrektorów, ks. Stanisława Pardo i bł. Ks. Michała Piaszczyńskiego, wielką tradycję kształcenia gimnazjalnego kontynuowało Biskupie Gimnazjum Im. Św. Kazimierza w Sejnach. Większość nauczycieli sejneńskiego Gimnazjum zginęła w obozach koncentracyjnych podczas II wojny światowej. Komunistyczna oświata zrezygnowała z gimnazjalnej idei. Dopiero znowelizowana 25 lipca 1998 roku ustawa o systemie oświaty z 7 września 1991 roku przywraca ponownie systemowi szkolnemu w Polsce gimnazjum. 
    Tak więc gimnazjum to z jednej strony nawiązanie do bogatej tradycji edukacyjnej, z drugiej nobilitacja i awans dla uczniów, rodziców i nauczycieli. Przywracając gimnazja Ministerstwo Edukacji Narodowej pragnie nawiązać do dawnej świetności i zapewnić współczesnej szkole, w skali powszechnej i obowiązkowej dla wszystkich dzieci, skuteczność świadczonych usług edukacyjnych. 
Kształceniem w gimnazjach objęte są trzy roczniki dzieci w wieku 13-15 lat, a więc w wieku dojrzewania. Jest to ważny okres przemiany biologicznej, intelektualnej i psychicznej, co stwarzać może swoistą mieszankę wybuchową w dziedzinie zachowań, motywacji i uznawania autorytetów. 
    Podstawowym zadaniem gimnazjum jest wprowadzenie ucznia w świat wiedzy naukowej ujmowanej dyscyplinarnie, wdrażanie do samodzielności, pomaganie w podejmowaniu decyzji dotyczących dalsze edukacji i przygotowywanie do aktywnego udziału w życiu społecznym. W gimnazjum prowadzona jest edukacja przedmiotowa, możliwie różnorodna, ale na poziomie podstawowym. Jednym z zadań tego cyklu jest rozpoznanie zdolności i zainteresowań ucznia tak, aby po jej ukończeniu mógł on dokonać racjonalnego wyboru dalsze drogi edukacyjnej.